Ακόμα και Δευτέρα και Τρίτη, που είμαστε κλειστά, εγώ έρχομαι για να κάνω ετοιμασίες». Έχω δικό μας φορτηγό-ψυγείο και κάνω προσωπικά όλες τις παραλαβές». Από τον Πειραιά, μέχρι τα Καλύβια, τη Δροσιά και τους Θρακομακεδόνες. Τοποθέτησε βιομηχανικά δάπεδα και σύγχρονα μηχανήματα, αναβάθμισε ψυγεία και εγκαταστάσεις.

• Έρχονταν πελάτες με τα παιδιά τους και παίζαμε μπάλα εδώ μπροστά», θυμάται.
• Γι’ αυτό τα επιλέγω και τα παραλαμβάνω όλα μόνος μου.
• Είμαστε της ώρας σε όλα», τονίζει ξανά και ξανά.

Τρία χρόνια Ether: Το εστιατόριο που έβαλε την Ηλιούπολη στον γαστρονομικό χάρτη της Αθήνας

Αυτή η ψαροταβέρνα, που λειτουργεί ως οικογενειακή επιχείρηση από τα τέλη της… Μικρό στέκι για μεζέδες στην καρδιά της επιχειρηματικής Αθήνας και ιδανικό μέρος για ένα γρήγορο διάλειμμα από τη δουλειά. Θα δοκιμάσετε αυθεντική ελληνική κουζίνα με κρέατα υψηλής ποιότητας και ευγενική εξυπηρέτηση.

Vissente: Το ιταλικό της Νέας Σμύρνης που κάνει το καλοκαιρινό δείπνο μια μικρή τελετουργία

Αρκετοί του λένε ότι είναι ακριβός, εκείνος όμως απαντά με την ποιότητα. «Πολλοί πελάτες που έρχονταν παλιά με τα παιδιά τους, τώρα τα παιδιά τους είναι πελάτες εδώ», λέει με περηφάνια. Αν δεν βρούμε αυτήν τη ποιότητα, αρνί δεν παίρνουμε», ξεκαθαρίζει, κάτι που ισχύει για ό,τι σερβίρει στο μαγαζί του. Έχει όμως εξαιρετικό κοντοσούβλι, κοκορέτσι, μπιφτέκι και λουκάνικα – όλα χειροποίητα, φτιαγμένα από τον ίδιο – και φυσικά παϊδάκια. Ο δρόμος κοβόταν στα φανάρια της Θεομήτορος, δεν είχε άσφαλτο. Και να φανταστεί κανείς ότι αυτό το κομμάτι της δουλειάς είναι το πιο ξεκούραστο.

«Για να δουλεύει ένα μαγαζί σωστά και καθαρά πρέπει να επενδύσεις σε αυτό», λέει. Κράτησε το ύφος της παραδοσιακής ταβέρνας, με μικρές τροποποιήσεις ώστε να ανταποκρίνεται σε όλη την γκάμα των πελατών του, ενώ επένδυσε παράλληλα στον εξοπλισμό. Τον πατέρα μου τον λένε Πέτρο και έτσι το μαγαζί τα πρώτα χρόνια λεγόταν ‘Ο Πέτρος’. Στο βάθος του μαγαζιού, ο Στέλιος Κατσίπης, ο σημερινός ιδιοκτήτης της επιχείρησης, σηκώνει τηλέφωνα για κρατήσεις, δίνει οδηγίες στην κουζίνα, κόβει αποδείξεις. Το ταβάνι είναι ξύλινο, η πέτρα κυριαρχεί στον χώρο και τα τραπέζια είναι επιμελώς τακτοποιημένα, έτοιμα να υποδεχτούν τους πελάτες. Η ψαροταβέρνα Μαρίδα διαθέτει πάντα φρέσκο ψάρι, παραδοσιακές και δροσιστικές σαλάτες, ενώ οι ντόπιοι χαρακτηρίζουν τα τηγανητά ορεκτικά ‘’ονειρικά’’.

The Table: Η πρώτη premium εφημερίδα γαστρονομίας για την Αθηναϊκή Ριβιέρα μόλις κυκλοφόρησε

Η εξυπηρέτηση είναι εξαιρετι… Στο γραφικό ψαροχώρι της Πέρδικας, ‘’Ο Μίλτος’’ προσφέρει εκπληκτική θέα και φρέσκα πιάτα θαλασσινών. Αυτή η παραδοσιακή ψαροταβέρνα άνοιξε το 1887 και βρίσκεται στην παραλία Σούνιο, ακριβώς στον κόλπο του Ακρωτηρίου Σούνιου. «Όλα φτιάχνονται εκείνη την ώρα, δεν προψήνουμε τίποτα. Γι’ αυτό, άλλωστε, το μαγαζί γεμίζει καθημερινά.

Όταν πια, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’80 έπεσε άσφαλτος, το μαγαζί παρέμενε το μοναδικό κτήριο σε αυτή την πλευρά της Ιωνίας. Η χωριάτικη ταβέρνα «Ο Στέλιος», επί της Λεωφόρου Ιωνίας στον Άλιμο, βρίσκεται στο ίδιο σημείο εδώ και 50 χρόνια, από το 1976, αν και με άλλο όνομα στην αρχή. «Τα τραπέζια της Τσικνοπέμπτης άρχισαν να κλείνονται πριν από τα Χριστούγεννα», λέει, ενώ όσοι δεν βρίσκουν τραπέζι συνήθως έρχονται και τα παίρνουν πακέτο. «Παίρνουμε την καλύτερη πρώτη ύλη σε όλα –και στα λάδια και στα κρέατα και στη μαναβική, σε όλα», εξηγεί.

Παλαιό Φάληρο: Άγνωστος επιτέθηκε σε γυναίκα στην είσοδο του σπιτιού της – Προσπάθησε να της αρπάξει την τσάντα

«Εκείνη την εποχή ήταν ακόμα χωματόδρομος απ’ έξω, δεν περνούσε αυτοκίνητο. Όταν άνοιξε το μαγαζί, η περιοχή ήταν πολύ διαφορετική απ’ ό,τι σήμερα, εντελώς άδεια. Από το γυάλινο κατάστρωμα, απολαύστε τα μοναδικά ποιοτικά πιάτα, με φόντο την εκπληκτική θέα.

Εθελοντική Αιμοδοσία στο Metropolitan Hospital τη Δευτέρα 27 Ιουλίου

Άλλωστε, ο Στέλιος γνωρίζει καλά από κρέατα. εστιατορειο Το μόνο που παρέμεινε σταθερό είναι το ύφος του καταλόγου. Έρχονταν πελάτες με τα παιδιά τους και παίζαμε μπάλα εδώ μπροστά», θυμάται. Εντυπωσιακά πληθωρική, θυμίζει κάτι από παλιά παραδοσιακή ταβέρνα σε χωριό. Καθώς μπαίνει κανείς στη σάλα του «Στέλιου» στον Άλιμο, το πρώτο που παρατηρεί είναι η διακόσμηση.

Μετά η περιοχή ανέβηκε, άρχισαν να έρχονται νέοι γείτονες, αργότερα έφυγε το αεροδρόμιο, χτίστηκαν πολυκατοικίες –καμία σχέση με πριν». Σιγά σιγά, όμως, η περιοχή άρχισε να αλλάζει. Βγάζαμε τραπέζια μέχρι τον δρόμο απέναντι.